O naszych czworonożnych kompanach

jest w zasadzie podobny. Możemy wyróżnić dwie postacie wścieklizny: postać gwałtowną, postać cichą ? porażenną. U ludzi w początkowym, inkubacyjnym okresie (około 2-miesięcznym od chwili zakażenia) występują objawy ogólne. Do

Dodane: 22-02-2017 04:46
O naszych czworonożnych kompanach

Ważne - objawy wścieklizny

Wirus wścieklizny atakuje komórki układu nerwowego, ze szczególnym tropizmem do komórek istoty szarej mózgu.

Przebieg choroby u wszystkich gatunków zwierząt jest w zasadzie podobny. Możemy wyróżnić dwie postacie wścieklizny:

postać gwałtowną,
postać cichą ? porażenną.
U ludzi w początkowym, inkubacyjnym okresie (około 2-miesięcznym od chwili zakażenia) występują objawy ogólne. Dominują tu uczucia mrowienia wokół miejsca pokąsania, a także gorączka, ból potylicy, zmęczenie oraz rzadziej halucynacje i torsje. Zwierzęta często w tym okresie zmieniają swoje zwyczaje, głównie tryb życia z dziennego na nocny i odwrotnie, a także przestają być wrażliwe na bodźce bólowe. Po kilku dniach u ludzi i zwierząt występuje nadmierne pobudzenie lub, skrajnie, porażenie (tzw. cicha wścieklizna). U chorego stwierdzić można mimowolne skurcze mięśni (konwulsje), ślinotok, światłowstręt oraz wodowstręt. Śmierć następuje w około tydzień od wystąpienia objawów.

W przypadku diagnozowania człowieka wystawionego na ryzyko zakażenia w krótkim odstępie czasu większe znaczenie od potwierdzenia choroby ma ocena prawdopodobieństwa jej wystąpienia. W tym celu stosuje się głównie wywiad epidemiologiczny. Jednocześnie rozpoczyna się, jeżeli zwierzę zostało złapane, trwającą 15 dni przyżyciową obserwację weterynaryjną (zwierzęta domowe) lub pośmiertne badanie mózgu zwierzęcia (zwierzęta dzikie i agresywne zwierzęta domowe). Przyżyciowa diagnostyka człowieka jest możliwa (z wykorzystaniem m.in. metody PCR), lecz dość często pojawiają się w badaniu wyniki fałszywie ujemne.

Wirus w ślinie zwierząt jest jednym z objawów ostatniego stadium wścieklizny. W przypadku psów żaden spośród tych, u których pojawił się wirus w ślinie, nie będzie żył dłużej niż 10?12 dni. Dlatego jeżeli pies przeżyje obserwację, można wnioskować, że w momencie pogryzienia wirus nie znajdował się w ślinie, więc pies nie mógł zakazić człowieka.

Pośmiertne rozpoznanie przeprowadza się, używając testów serologicznych i próby biologicznej.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%9Bcieklizna


Schroniska przyjazne psom

Psy zazwyczaj bardzo nie lubią przebywać w schroniskach. Wprawdzie niektórym psiakom udaje się znaleźć przyjaciół w schroniskach, jednak nawet w takiej sytuacji raz na jakiś czas dają one wyraz temu, że chciałyby mieszkać przy rodzinie. Na szczęście psy coraz częściej znajdują się w przyjaznych sobie schroniskach. Nowoczesne schroniska są dobrze wyposażone i regularnie czyszczone, a poza tym osoby pracujące w takich schroniskach muszą ich właścicielom przedstawiać wiarygodne podania o pracę. Poza tym w takich schroniskach często pomagają tacy wolontariusze, którzy bardzo lubią różne zwierzęta. Dlatego wyprowadzają takie psy na spacer i zapewniają im dostęp do różnych środków czystości oraz do naprawdę dobrego jedzenia.


Oddanie psa do hotelu dla zwierząt

Zabieranie psa razem z nami na wakacje nie zawsze jest wskazane. Psy nie mają bowiem wstępu w wiele miejsc, w które udaje się statystyczny turysta. Warto wziąć to pod uwagę planując wakacyjny wypad. Co zrobić z naszym pupilem, gdy musimy go zostawić w domu czy mieszkaniu? Ostatnio bardzo modne i komfortowe dla właścicieli psów stało się oddawanie psa do specjalnego hotelu dla zwierząt. W takim miejscu pies ma zapewnioną idealną opiekę. Jest to jednak dość drogie rozwiązanie i trzeba przyznać, że większość właścicieli nadal sceptycznie podchodzi do takiej możliwości. Najlepszym wyjściem z sytuacji zazwyczaj okazuje się oddanie pod opiekę psa znajomej osobie.



© 2019 http://zetta.lubin.pl/